Abdij

De Koninklijke Abdij van Fontevraud werd in 1101 gesticht. Tijdens de zogenaamde ‘monastieke periode’ (1101-1792)groeide het uit tot de grootste abdij van Europa met een chique architectuur waarbij lokale mergelstenen werden gebruikt.

De oprichter van de orde, de monnik Robert d’Arbrissel, droeg net voor zijn dood de macht aan vrouwen over. De dubbele orde (nonnen en monikken) werden lange tijd geleid door abdissen, vaak van koninklijke bloede.

Oorspronkelijk bestond de Abdij van Fontevraud vier kloosters: Grand Moutier (gebruikt voor het dagelijks leven van de nonnen), St. Benedict (ziekenhuis), Saint-Lazare (melaatsen) en La Madeleine (toevluchtsoord voor ‘bekeerde’ prostituées).
(Tijdens de hoogtijdagen werden er in Frankrijk, Engeland en Spanje een hondertal dubbele kloosterordes gesticht volgens de principes van Fontevraud.)
De architectuur weerspiegelt het dagelijks leven van de nonnen. Het klooster, slaapzaal, refter, en de indrukwekkende Romaanse keukens.

Vier praalgraven zijn nu te bekijken in de abdijkerk: het graf vanEleonora van Aquitanië, die de laatste jaren van haar leven doorgebracht in Fontevraud, haar zoon Richard Leeuwenhart, zijn vader koning Hendrik II en het graf van Isabella van Angoulême, de vrouw van Jan Zonder Land.
In latere dagen, kregen vier dochters van Lodewijk XV hier hun opleiding alvorens in te treden in het adelijke leven. De abdij heeft altijd nauwe banden onderhouden met de Franse koninklijke families …

De ‘gevangenis periode 1804-1963′: na de Franse Revolutie, werd de abdij gebruikt als gevangenis. De eerste gevangenen -mannen, vrouwen en kinderen- kwamen er in 1814. De gevangenis huisvestte tot wel 2000 gevangenen en stond bekend als de “zwaarste gevangenis van Frankrijk na Clairvaux.” Kinderen werden apart opgesloten in het nabijgelegen Domaine St Hilaire in Roiffé. Gevangenen werkten als slotenmakers, in de weverij, maakten rieten stoelen en parelmoer knopen.
Voor de gevangenen waren de levensomstandigheden bijzonder hard, één op de zeven gevangenen stierf binnen de muren van de abdij van Fontevraud…
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden vele politieke gevangenen hier gevangen gehouden voordat ze op transport gezet werden naar de vernietigingskampen. Enkele verzetstrijders zijn in de abdij gefusileerd.

Moderne tijdperk vanaf 1964 tot heden: Na bijna duizend jaar afgescheiden te zijn geweest van het gewone leven, is de abdij geopend voor publiek. De abdij is nu een belangrijk centrum voor culturele activiteiten met één groot jaarlijks evenement: ‘Cité Idéale’ (\‘ideale stad ‘) dat culturele activiteiten voor elke leeftijd aanbiedt. De belangrijkste doelstelling is om activiteiten te creëren tussen de lokale bevolking, kunstenaars en toeristen met het oog op “samen leven”.
Het hele jaar door zijn er rondleidingen (ook ’s avonds), multimedia kunst en filmanimatie, debatten, lezingen,historische wandelingen, muzikale optredens, innovatieve multi-media presentaties en het ontdekken van hedendaagse kunstenaars door middel van tentoonstellingen, conferenties en evenementen.

 

 

The Royal Abbey of Fontevraud

Share our passion for the abbey of Fontevraud, right opposite the hotel…

with a Google Streetview publication and a video

The Royal Abbey of Fontevraud was founded in 1101. During the so called Monastic period (1101-1792) the largest monastic city of Europe was built creating an extraordinary building with elegant architecture using local limestone.

The founder, the monk Robert l\’Arbrissel, empowered women by choosing an abbess, often of royal blood, to lead the double order of monks and nuns.
Originally the Abbey of Fontevraud was composed of four monasteries: Grand Moutier (used for the daily life of the nuns), St. Benedict (infirmary), Saint-Lazare (home of the lepers) and La Madeleine (refuge for ‘repentant women’ ).

The architecture reflects the daily life of the nuns – the cloister, dormitory, refectory and the unique kitchens.

During its most influential period the order quickly spread out over Europe and in less than a century a hundred priories were founded, mostly in France, England and Spain. Four effigies can be found in the abbey church: Eleanor of Aquitaine who spent the last years of her life in Fontevraud, her son Richard the Lionheart as well as his father King Henry II and Isabella of Angouleme, wife of John Lackland.
During his reign, four daughters of Louis XV were educated at the abbey. The abbey has always had close ties with royalty.

After the French Revolution, the abbey was transformed into a large prison. The first prisoners -men, women and children- arrived in 1814. The center had up to 2000 inmates and was known to be the “toughest in France after Clairvaux.” Children were imprisoned separately in the nearby Domaine St.Hilaire in Roiffé. Inmates worked in the locksmith shops, did weaving, made rush seating and mother-of-pearl buttons. This Prison Period lasted until 1963.

For inmates living conditions were particularly harsh, with one in 7 prisoners dying inside the walls of Fontevraud Abbey…

During WWII political prisoners were imprisoned here before being sent to the death camps, some members of the resistance were shot inside the abbey walls too.

After nearly one thousand years of religious life, the abbey was opened to public. The abbey is now an important centre for cultural activities with one annual core event : ‘Cité Idéale’ (The Ideal City) which promotes exchanges and contacts themed around cultural activities for all ages. The main objective is to encourage cultural activities as well as facilitate exchanges between the local population, artists and tourists so they can experience a kind of communal life based on shared values.

Activities in and around the Abbey include guided tours (also possible after dark), visual arts and animation, social debates, lectures, historical walking tours, musical performances, innovative multi-media presentations and the exploration of the work of contemporary artists through exhibitions, conferences and events.